O konferencji

O konferencji

17-18 marca 2018

Konferencja skierowana jest do psychologów, psychoterapeutów, terapeutów pracy z ciałem, lekarzy oraz osób poszukujących alternatywnych metod leczenia. O tym jak wpływa umysł na ciało opowiedzą nam prelegenci, którzy posiada wieloletnią praktykę pracy z klientem. Przedstawione na niej zostaną metody pracy z ciałem w kontekście psychologicznym. Będziemy mieli przyjemność pracować z  wybitnymi specjalistami z USA, Holandii, Niemiec, Wielkiej Brytanii oraz Danii i oczywiście z Polski.

Wszystkie wykłady tłumaczone są na język polski, dla obcokrajowców polsko-języczne wykłady będą tłumaczone na język angielski. ( tłumacz symultaniczny)

Pierwszy dzień to wykłady, drugi dzień dużo praktyki. Zapisy na warsztaty odbywają się według kolejności zgłoszeń

umysł, żeby być racjonalny – musi być zakorzeniony w sygnałach emocjonalnych wysyłanych przez ciało.

Antonio Damasio

O CZYM BĘDZIEMY ROZMAWIAĆ

Chociaż wiemy, że umysł i ciało są powiązane idea „uzdrawiania” myśli i przekonań jest postrzegana jako kontrowersyjna. Ostatnio jednak poważni naukowcy z różnych dziedzin odkryli dowody, że umysł odgrywa kluczową rolę w zdrowiu.
Więc jaki jest potencjał umysłu do uzdrowienia – i jakie są jego granice?
O tym będziemy rozmawiać podczas konferencji.
Jo Marchant z USA -naukowiec zajmujący się badaniem wpływu umysłu na ciało.
prelegent konferencji.


Przez ostatnie 20 lat dokonuje się w psychoterapii wielka rewolucja, która spowodowana jest rozwojem technik obrazowania mózgu. Psycholodzy oraz lekarze nie mogą zaprzeczać już, że zdrowie naszego ciała uzależnione jest od psychiki, a uzdrowienie psychiki jest możliwe poprzez wgląd w ciało i emocje. Traktowanie ciała w oderwaniu od doświadczeń o charakterze psychologicznym powoduje uzależnienie się od farmakologii, zniewala i ogranicza potencjał, którym dysponujemy. Dlatego chcieliśmy Państwa serdecznie zaprosić do zapoznania się z niezwykłymi metodami, które oddają odpowiedzialność nam samym oraz szansę na zdrowe, lżejsze i bardziej spełnione życie.
Dorota Hołówka
prezes Stowarzyszenia Nowa Psychologia

Biofeedback- obrazując wpływ umysłu na ciało

Profesor Erik Peper jest światowym autorytetem w samoregulacji psychofizjologicznej.
Czym jest samoregulacja i biofeedback mówi on sam:
‘Wiekszość z nas nie jest świadoma jaki mamy potencjał i w jaki sposób ciało i umysł są ze sobą połączone. Jednym ze sposobów aby to połączenie zobaczyć jest użycie biofeedbacku. Biofeedback daje nam dwie ważne informacje. Po pierwsze pokazuje w jaki sposób to co myślimy wpływa na nasze ciało, a po drugie że MOŻEMY TO ZMIENIĆ.

To co do tej pory myślałem, że jest poza moją kontrolą nagle można zmienić. A to daje NADZIEJĘ. Tak samo jest z chorobą, jeżeli widzę jakie procesy do niej prowadzą, mogę na nie wpłynąć. Nie jesteśmy bezsilni.
Cierpienie wynika z antycypacji bólu, tam gdzie nie ma tego oczekiwania ból się nie pojawia, lub jest w dużej mierze ograniczony.

Wpływ umysłu na ciało

Dr Jo Marchant z USA jest dziennikarką naukową, doktorem genetyki, mikrobiologii
medycznej oraz komunikacji naukowej-uhonorowana wieloma nagrodami. Badacz efektu placebo.

Studiowała na londyńskich uczelniach St Bartholomew’s Hospital Medical College i Imperial College. Pracowała jako redaktorka naczelna  w „New Scientist” i „Nature”, jej artykuły ukazywały się też między innymi w „The Guardian”, „Wired UK”, „The Observer”,„The Economist” i „Smithsonian”.
Wykłada na całym świecie. W 2009 roku książka jej, znalazła się na liście finalistów Royal Society Prize for Science Books.

Psychobiologia

„Psychobiologia -zrozum przesłanie swojej choroby”

Żyjemy w przekonaniu, że ciało jest naszą własnością, choroba to usterka, a dolegliwości takie jak ból brzucha należy z życia eliminować. Tradycyjna medycyna wyrobiła w nas nawyk traktowania ludzkiego ciała jako zbioru organów, takich jak trzustka i wątroba lub układów, na przykład krwionośnego. Wydaje nam się, że ich funkcje jesteśmy w stanie opisać a budowę prześwietlić. Wyłączną odpowiedzialność za choroby przerzuciliśmy na bakterie i wirusy. Zbliżyliśmy się w tym myśleniu do pełnego paradoksów miejsca. Prawie wszystko zbadane, tabelki i wykresy gotowe, gdzie więc świat bez chorób i bólu? Ponadto traktowanie naszego schorzenia wyłącznie w kategoriach medycznego „przypadku” prowadzi do frustracji, gdy lekarz widzi w nas wyłącznie „odmiedniczkowe zapalenie nerek”, a nie żywą, czującą i cierpiącą osobę.

Pojawia się paląca konieczność dostrzeżenia w człowieku czegoś więcej niż zbioru tkanek i gruczołów dokrewnych.

Odpowiedzią na tę potrzebę jest nowe podejście do zagadnienia zdrowia i choroby: psychobiologia,

NeuroAffective Relational Model

NARM czyli NeuroAffective Relational Model to wywodzący się z terapii psychodynamicznej oraz z Somatic Experiencing nurt psychoterapii zajmujący się leczeniem traumy relacji i przywiązania poprzez pracę nad wczesnymi nie­świa­domymi wzor­cami zerwania więzi, które wpływają na naszą tożsamość, emocje, fizjo­logię oraz zachowania. NARM™ koncentruje się jednocześnie na rozpoznawaniu zaburzeń więzi i obja­wów rozstrojenia układu nerwowego oraz na ich wzajemnym oddzia­ływaniu. Bazuje na powiązaniach po­mię­dzy problemami psychologicznymi a ciałem i, czer­piąc z umiejętności stosowanych w pracy z traumą szo­kową, tworzy spójne podejście do leczenia traumy rozwojowej. W pracy „tu i teraz” na relacji, NARM™ inspiruje się modelami psychodynamicznymi, takimi jak teoria przywiązania czy teoria relacji z obiektem. Wykorzystuje również elementy Somatic Experiencing®, a także odmienne od nurtów zachodnich orientacje w kwestii natury tożsamości.

Bioenergetyka

Systemy napięciowe organizmu można rozumieć i opisywać na różne sposoby. Typy zawieszenia emocji opisał i skategoryzował Alexander Lowen, światowej sławy psychiatra i psychoterapeuta, twórca analizy bioenergetycznej. Koncepcja ta tłumaczy, jak człowiek poradził sobie z doświadczeniami przeciążeniowymi, jakie ślady możemy odczytywać w jego ciele oraz jak to przekłada się na funkcjonowanie psycho-fizyczne.

Podczas wykładu dowiemy się jak nasze doświadczenia wpływają na kształt sylwetki i jakie informacje dla nas niesie konkretna postawa ciała.

Lowen był psychoterapeutą i psychiatrą. Pracował w nurcie psychoanalitycznym, a swoje pierwsze doświadczenia z pracą z ciałem uzyskał już jako student. Pracował wtedy z Reichem. Mówi się, że Lowen postawił pacjentów „na nogi”. W czasach gdy zaczynał większość sesji pracy z ciałem odbywała się w pozycji leżącej (na tzw. kozetce). Swoją metodę opracował dla pacjentów, którzy zgłaszali się do niego z różnymi problemami. Proponował im ćwiczenia, dzięki którym mogli skontaktować się z trudnymi emocjami oraz wyrazić je poprzez ciało. Dzięki temu uwalniał ich zarówno od wewnętrznych konfliktów , niewyrażonych emocji i niekorzystnych schematów reagowania jak i od pancerza napięciowego, który uniemożliwiał odczuwanie przyjemności, miłości, radości.

Poniżej link do wywiadu z Aleksandrem Lowenem:

https://www.facebook.com/analizabioenergetyczna/videos/1269873653043351/

Gestalt

Stwarzanie ucieleśnionych interwencji terapeutycznych
oraz eksperymentów we współtworzonym przez klienta i terapeutę polu (relacyjnym)”.

W tym wykładzie Julianne Appel-Opper koncentruje się na zachowaniu niewerbalnym opartym na teoretycznym fundamencie, który jest współczesną mieszanką Gestaltowskej Psychoterapii Dialogu i Psychoanalizy Relacyjnej.

Sposób, w jaki zarówno terapeuta jak i klient wyglądają, poruszają, siedzą, gestykulują i oddychają wysyła wiadomości w obu kierunkach. W urzeczywistnionym polu dwa żywe ciała komunikują się ze sobą jako rytmy i melodie poruszające się i przemieszczające, równolegle do wypowiadanych słów, a także komunikujące sie gdy siedzą w ciszy. Kilka krótkich ćwiczeń zostanie użytych jako zaproszenie do uświadomienia sobie takich ukrytych procesów miedzyludzkich . Zostaną także przedstawione różne koncepcje, które będą stymulować dalsze poszukiwania.

Ze swojej pracy psychoterapeutycznej i szkoleniowej Julianne dzieli się różnymi scenami jako przykładami „Ucieleśnionych interwencji i eksperymentów”. Ten nowy sposób rozumienia i pracy w komunikacji między ciałami zostanie szczegółowo omówiony, także ze szczególnym naciskiem na istotne badania z dziedziny badań neurobiologii i psychologii przywiązania i psychologii rozwojowej. Psychologia rozwojowa ilustruje, jak subtelne fizyczne impulsy terapeuty jako ciała są rdzeniem pracy. Zamiast używać słów, terapeuta może odpowiadać w tym samym języku co klient. Na podstawie swoich doświadczeń klinicznych Julianne jest przekonana o uzdrawiającej mocy takiej pracy.

Bodynamic

Bodynamic – nurt psychoterapii somatycznej a zarazem kompleksowy model analizy dynamiki ciała – jest pionierską metodą skoncentrowanej na ciele psychoterapii i psychologii rozwojowej, która integruje najnowsze wyniki badań z takich dziedzin, jak psychomotoryka rozwojowa dziecka, psychoterapia kognitywna, psychoterapia głębi i nauki o mózgu, oraz w sposób szczególny kładzie nacisk na jakość więzi i na zdrowe relacje międzyludzkie.

Termin Bodynamic pochodzi z języka angielskiego od gry słów: body – ciało oraz dynamic – dynamika, co możemy przetłumaczyć razem jako dynamika ciała. W dalszej części tekstu będziemy używać nazwy własnej Bodynamic na określenie zarówno nurtu terapeutycznego, jak i jego założeń teoretyczno-metodologicznych. Wymiennie stosować można także zwrot: system lub model analizy dynamiki ciała.

Integralną częścią Bodynamic jest praca z ciałem. Metoda ta opiera się na precyzyjnej znajomości psychologicznych funkcji każdego z mięśni, potwierdzonej 30-letnimi badaniami nad rozwojem dziecka, a także nad procesem psychoterapii osób dorosłych. U podstaw tego systemu leży założenie, że mięśnie napinają się w odpowiedzi na silne odczucia towarzyszące emocjom w okresie rozwoju dziecka. Zjawisko to nazywamy hiperreaktywnością. W innych przypadkach mięśnie mogą wiotczeć i słabnąć, gdy nie są w stanie poradzić sobie z silniejszymi bodźcami. Stan ten nazywamy hiporeaktywnością.

Jak uważność wspiera proces zdrowienia

Wykład:

“Mindfulness – zaczynając od siebie”

Mindfulness to sztuka świadomego życia, poprzez systematyczną obserwację i badanie natury własnego umysłu. Uważność (mindfulness) jest definiowana jako zwrócenie uwagi na chwilę obecną poprzez doświadczenie danego momentu w sposób nieosądzający i akceptujący. Dzięki treningowi i zestawie technik powoli wypracowujemy i rozwijamy poczucie świadomego ciała i umysłu. Kluczowym aspektem w treningu uważności jest postawa życzliwości, która wspiera proces samopoznania i dzięki temu umożliwia też otwarcie się na innych. W treści wykładu znajdą się najnowsze wyniki badań, jak również obszary do zastosowania praktycznego tego podejścia.

Skierowanie nieoceniającej, akceptującej uwagi na bieżące doświadczenie prowadzi do lepszego kontaktu ze swoim ciałem i umysłem, umożliwia pełniejsze i głębsze poznanie siebie.

Sama obserwacja oparta na uważności uruchamia procesy samoregulujące naszego organizmu, których efektem może być m.in.: redukcja fizycznych i psychicznych objawów stresu. Dodatkowo spokojny, rytmiczny, głęboki oddech towarzyszący praktyce uważności może redukować stres przez stabilizujący, pozytywny wpływ na funkcjonowanie współczulnego i przywspółczulnego układu nerwowego.

metoda EMDR

Eye Movement Desensitization and Reprocessing – EMDR – nazwa ta najczęściej tłumaczona jest na język polski jako „Terapia odwrażliwiania za pomocą ruchu gałek ocznych” i choć nie jest to tłumaczenie w pełni adekwatne, to jak do tej pory nikt nie zaproponował niczego bardziej trafnego.

EMDR wydaje się być w tej chwili jedną z prężniej rozwijających się form psychoterapii, zyskującą równie wielu przeciwników co zwolenników. W samych Stanach Zjednoczonych Ameryki, skąd się wywodzi, liczbę terapeutów EMDR m ierzy się w dziesiątkach tysięcy. W Europie, zapewne ze względu na krótszą tradycję, jest ich około dziesięciu tysięcy.
EMDR jest terapią bardzo ustrukturalizowaną, łączącą w sobie elementy wielu podejść psychoterapeutycznych, jednak tym, co ją od tych podejść odróżnia, jest jej aspekt neurofizjologiczny. Osobą, która opracowała zasady terapii EMDR jest Francine Shapiro i to ona właśnie odkryła, iż szybkie i powtarzające się ruchy oczami wpływają na obniżenie się poziomu lęku doświadczanego przez osoby, które wcześniej przeżyły tragiczne, traumatyczne wydarzenia.

krótka relacja z poprzedniej konferencji